سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

202

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

تنبيه مرحوم مصنف مورد بحث را مقيّد نمودند به اينكه تعداد تازيانه‌ها از صدتا تجاوز نكند ، بايد بگوئيم : جهتش آنست كه عدد صد بيشترين حدّى است كه در شرع انور براى ارتكاب گناهان معيّن شده و آن حدّ زنا مىباشد . ابن ادريس عليه الرحمه قيد ديگرى را به آن افزوده و فرموده است : از هشتاد تازيانه نيز نبايد كمتر باشد زيرا كمترين حدّى كه بعنوان حدّ شرع ذكر شده اين عدد بوده كه آن حدّ شرب خمر مىباشد . شارح ( ره ) مىفرماين : كلام ابن ادرس ( ره ) مورد تأمّل و اشكالست زيرا حدّ شخص [ قوّاد ] هفتاد و پنج تازيانه است كه از حدّ شارب الخمر پنج تازيانه كمتر مىباشد و بدين ترتيب اقلّ حدود حدّ شارحب الخمر نيست . قوله : و لم يبيّنه : ضمير فاعلى به [ من ] و ضمير مفعولى به [ حدّ ] راجع بوده و مقصود از آن موجب حدّ مىباشد . قوله : ضرب حتّى ينهى عن نفسه : ضمير نائب فاعلى در [ ضرب ] و ضمير فاعلى در [ ينهى ] به من موصوله راجع است . قوله : او يبلغ المأة : ضمير در [ يبلغ ] به حدّ راجعست . قوله : و الاصل فيه : مقصود از [ اصل ] مدرك بوده و ضمير در [ فيه ] به حكم مذكور در متن راجعست . قوله : رواية محمّد بن قيس عن الباقر عليه السلام : اينروايت را مرحوم كلينى در كتاب كافى طبع جديد ج ( 7 ) ص ( 219 ) به اينشرح نقل فرموده :